Każda katolicka rodzina może się zgłosić za pośrednictwem swojej parafii. Każde gospodarstwo domowe powinno przyjąć co najmniej dwóch pielgrzymów i zapewnić im miejsce do rozłożenia śpiworów (2 m × 1,5 m na osobę). Jeśli mają Państwo uwagi (np. alergie związane ze zwierzętami domowymi) lub preferencje (liczba osób, płeć), prosimy o wskazanie ich w formularzu zgłoszeniowym — w miarę możliwości uwzględnimy je przy przydzielaniu pielgrzymów. W przypadku pielgrzymów z niepełnosprawnością najpierw potwierdzamy, czy rodzina może ich przyjąć, a następnie diecezja informuje o dodatkowym wsparciu w zależności od rodzaju niepełnosprawności (ruchowa, wzrokowa, słuchowa, poznawcza itd.).

Tak. Po przydzieleniu pielgrzymów otrzymają Państwo z wyprzedzeniem ich podstawowe dane (narodowość, płeć, wiek, ograniczenia dietetyczne, niepełnosprawność itd.). Warto na tej podstawie przygotować powitanie w ich ojczystym języku, kartkę powitalną lub poznać nieco kulturę ich kraju.

Diecezjalny lub parafialny „zespół wolontariuszy powitania na lotnisku” zajmuje się odbiorem i odprowadzaniem pielgrzymów — wystarczy spotkać się z nimi w miejscu i o godzinie wskazanych przez diecezję. Po długiej podróży zapewne będą chcieli rozpakować się i odpocząć. Zamiast wystawnego powitania pomóżcie im wygodnie się rozgościć: krótko pokażcie łazienkę, przekażcie kontakty alarmowe, dodatkową pościel (podstawowy śpiwór pielgrzymi przywożą sami) i przygotowane przekąski.

Problemy imigracyjne w pierwszej kolejności rozwiązuje sam pielgrzym i opiekun jego grupy narodowej. Jeśli zaginie bagaż, wielką pomocą będzie zapewnienie najpotrzebniejszych rzeczy (bielizna, przybory toaletowe itd.). Dla informacji: aby wspierać rodziny goszczące i reagować na problemy, diecezjalne komitety organizacyjne ŚDM (DID) oraz komitet organizacyjny ŚDM w Seulu (wydarzenie główne) będą prowadzić zespoły ds. homestay. Koniecznie zapiszcie numery alarmowe podane podczas szkolenia homestay.

Podstawowy jadłospis zostanie omówiony podczas szkolenia homestay. Ponieważ pielgrzymi jedzą śniadanie przed wyjściem na zajęcia dnia, rodzina powinna zapewnić im śniadanie. Czasami, w zależności od okoliczności, może zajść potrzeba przygotowania także kolacji.

Wśród pielgrzymów mogą być osoby, które ze względów kulturowych unikają wieprzowiny lub alkoholu, wegetarianie albo alergicy. Przed podaniem jedzenia warto poznać potrzeby każdego z nich, korzystając ze zdjęć lub aplikacji tłumaczącej. Może się wydawać, że uwag jest wiele, ale mówi się, że skromny posiłek przygotowany z sercem zapada w pamięć bardziej niż idealnie dopasowane menu.

Niektórym pielgrzymom koreańskie zwyczaje łazienkowe mogą wydawać się obce. Warto powiesić intuicyjne karty obrazkowe: gdzie wyrzucać zużyty papier, jak korzystać z bidetu itd. Ustalenie z góry godzin i kolejności korzystania z prysznica również pomoże uniknąć zamieszania.

Zasadniczo za swoje rzeczy odpowiada sam pielgrzym. Większość przed wyjazdem wykupuje ubezpieczenie podróżne, więc straty rozlicza się z ubezpieczenia. Jeśli pielgrzym zgłosi zgubienie rzeczy, natychmiast skontaktujcie się z parafialnym koordynatorem ŚDM lub diecezjalnym zespołem homestay. W sprawach mogących prowadzić do sporów prawnych mediacji podejmie się diecezjalna centrala operacyjna.

Na wypadek sytuacji awaryjnych sprawdźcie wcześniej przyjmowane przez pielgrzyma leki, polisę ubezpieczenia podróżnego i kontakty alarmowe. W przypadku zwykłej wizyty towarzyszcie mu w drodze do pobliskiego szpitala lub na SOR; w nagłym wypadku natychmiast dzwońcie pod numer 119, a następnie powiadomcie diecezję. Koszty leczenia zwykle pokrywa ubezpieczenie pielgrzyma. Jeśli potrzebny jest tłumacz, można skorzystać z telefonicznego centrum administracji lokalnej (120) lub infolinii dla cudzoziemców (1345).

W zależności od programu powroty mogą być późne. Jasno przekażcie pielgrzymom podstawowe zasady domu i poproście, aby uprzedzali o spóźnieniu. Jeśli obawiacie się konfliktu, skontaktujcie się z diecezją i poproście o pomoc.

W ŚDM można uczestniczyć od 15. roku życia, więc będą wśród nich niepełnoletni; dla bezpieczeństwa przydziela się im dorosłych pielgrzymów. Rodziny goszczące niepełnoletnich prosimy o otoczenie ich szczególną troską; diecezja przekaże w tej sprawie dodatkowe wskazówki.

Granica pełnoletności różni się w zależności od kraju, ale kluczową zasadą jest to, że w Korei obowiązuje prawo koreańskie. W Korei pełnoletność zaczyna się od 19 lat, więc w 2027 roku dotyczy to urodzonych do 2008 roku włącznie; dla młodszych picie alkoholu i palenie są w Korei nielegalne niezależnie od prawa ich kraju. Prosimy poinformować o tym pielgrzymów — to nie sankcja, lecz troska o ich bezpieczeństwo.

Z poprzednich ŚDM znanych jest wiele pięknych historii głębokich przyjaźni zawartych mimo braku wspólnego języka. Dodatkowo aplikacja tłumacząca w telefonie lub przygotowane na to wydarzenie obrazkowe karty do rozmowy — „narzędzie komunikacji wspomagającej i alternatywnej” — znacznie ułatwią pokonanie bariery językowej. Nawet bez doskonałych słów pogodny uśmiech jest zrozumiały wszędzie.

Wystarczy kilka podstawowych zasad, aby okazać sobie wzajemny szacunek. Lepiej nie zagłębiać się w tematy potencjalnie sporne, jak religia, polityka czy historia. Kontakt fizyczny, np. obejmowanie ramieniem czy uściski, może być różnie odbierany w zależności od kraju i kultury — powstrzymajcie się, dopóki druga osoba sama tego nie zaproponuje. I nigdy nie zapominajcie zapytać o zgodę przed zrobieniem zdjęcia lub nagraniem!

Mówi się, że to, co najbardziej tradycyjne, jest najbardziej koreańskie. Może wspólnie założycie hanbok albo napijecie się tradycyjnej herbaty? Jeśli będzie wolny czas, odwiedźcie pobliski targ, dobrą restaurację, sklep całodobowy, jjimjilbang (koreańską saunę) czy lokalne atrakcje, albo sanktuarium w diecezji — przekazując wyjątkową kulturę i dziedzictwo wiary Korei. Pięknym upominkiem na całe życie będzie też imię pielgrzyma zapisane w hangul.